Lieve Bo, lieve kleindochter,

Je wordt drie jaar. Wow, wat een leeftijd.
Als we elkaar zien, ben je altijd erg vrolijk. Erg stralend. Soms denk ik weleens als we die stralen om kunnen zetten in energie dan is daar geen tekort meer aan. Je bent, ik heb dat al eerder geschreven, een kleine kernreactor op kromme beentjes!

Als je me ziet is het eerste commando dat ik van je krijg: “Feffuh”. En dan gaan we aan de slag. Niet te lang natuurlijk, want je hebt het concentratie-vermogen van een kanariepietje.
Daarna gaan we eendjes voeren. Dat doe je zeer hartstochtelijk. Je roept heel hard: “Eendjes. Eendjes. Hier komen. Lekker eten”.
En als we dan weer terug zijn in huis, dan wil je spelen. Heel woest torens omgooien die we net gemaakt hebben. En dan weer. En nog een keer. Je doet het dan bijna in je broek van het harde lachen.

Lieverd, ga zo door.

Je Opa Arie